Chrześcijaństwo to...?
Michał Misztal /Jezus.com.pl
Chrześcijanin to człowiek, który ma być, jak mówi Pismo Święte "światłem świata", "solą ziemi" ma też być "znakiem sprzeciwu"... Co w ogóle te słowa znaczą i w jaki sposób takim być? I o tym właśnie chciałem napisać - o autentyczności chrześcijańskiej.
Spotykamy się dzisiaj z wieloma chrześcijanami. Praktycznie codziennie widzimy ich, mijamy na ulicy, spotykamy w pracy, na studiach, w szkole, mijamy na chodniku, jedziemy w autobusie, itd. Wokół nas są sami chrześcijanie - żyjemy w chrześcijańskim kraju. jednak przychodzi do kwestii aborcji, in vitro, czy innych trudnych tematów, to owo nasze chrześcijaństwo nie jest już takie błyszczące, bo problem w tym, że wielu chrześcijan jest nimi tylko z nazwy. To trudne i przykre słowa, słowa które osądzają, ale niestety są prawdziwe. Gdyby zapytać przechodniów na ulicy czym jest chrześcijaństwo, co to znaczy "być chrześcijaninem" jakie usłyszelibyśmy odpowiedzi? Nie wiem, mogę jedynie przypuszczać: a może, że w chrześcijaństwie chodzi o to żeby "być dobrym człowiekiem", żeby "dobrze żyć", żeby "kochać Boga i bliźnich" to oczywiście dobre odpowiedzi, chodzi jednak o to, żeby dobrze te slogany zrozumieć, a później je realizować.
Chrześcijaństwo nie jest zbiorem jakichś zasad, które jeżeli będziemy stosować doprowadzą nas do doskonałości. Chrześcijaństwo to nie dobre wychowanie, żeby nie obrażać innych i być dobrym, dla wszystkich. Chrześcijaństwo to nie sucha litera, która nie ma odwzorowania w rzeczywistości. Czym więc to chrześcijaństwo jest? Można by podać wiele odpowiedzi. Ja jednak chciałbym się skupić na dwóch: chrześcijaństwo to moc ducha i chrześcijaństwo to miłość.
Chrześcijaństwo to moc ducha
Patrząc na Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela i czerpiąc z Niego przykład (wszak jest niedoścignionym wzorem życia chrześcijańskiego) widzimy w Jego życiu bliski kontakt z Ojcem, a przez to działanie Ojca w swoim Duchu w życiu Jezusa. Nasz Zbawiciel wiele razy dokonywał wielkich znaków, cudów na potężna skalę i bynajmniej nie chodzi mi teraz o to, że jeśli nie potrafimy chodzic po wodzie, to nie jesteśmy prawdziwymi chrześcijanami, ale o to, że żyjąc w bliskości z Bogiem, Ten chce i będzie działał w naszym życiu w taki sposób, którego sami nie mogli byśmy wykombinować. Chodzi mi tutaj szczególnie o ogrom tych małych cudów, które dzieją się w życiu milionów chrześcijan. Sam spotykam się z osobami, które mówią, że Bóg działa w ich życiu w taki niesamowity sposób, że kiedy pytam czego Bóg dokonał, słyszę odpowiedzi, które mówią, że Bóg interesuje się codziennością swoich dzieci. Słyszę, że Bóg tak niesamowicie splata pewne wydarzenia, że pomimo tego że są absolutnie zwyczajne, nie mogą pochodzić jedynie od człowieka. Właśnie to chciałbym podkreślić - chrześcijaństwo to moc ducha, to znaczy, żywa relacja z Bogiem, z Tym który jest Potęgą i Władzą, a jednocześnie jest obecny w naszej szarej, zwyczajnej codzienności
Chrześcijaństwo to miłość
Najpierw trzeba nam dobrze zrozumieć co to jest miłość. Sam kiedyś miłość uważałem za branie. Miłość to znaczy coś przyjemnego co mi się przytrafia. Po pewnym czasie moje myślenie o miłości się odwróciło. Myślałem, że miłość to jest dawanie. Kochać znaczy nic nie mieć dla siebie, a wszystko dać innym. Uważam jednak, że i ten obraz, choć z pewnością bliższy od pierwszego obrazowi prawdziwej miłości, jest nie do końca właściwy. Niedawno usłyszałem piękne zdanie "Miłość to jest relacja". I tu trzeba nam się zatrzymać. Co to znaczy, relacja? W jakim sensie relacja? No o co po prostu chodzi... Co to jest relacja? Jest to jakaś więź osób między sobą. Wynika z tego, że nie może zaistnieć prawdziwa miłość między np. człowiekiem, a ukochanym zwierzątkiem (oczywiście możemy odczuwać miłość, pałać emocjami miłości, to jednak jeszcze nie pełnia miłości). Co więcej nie może być miłości do jakiejś rzeczy, przedmiotu: domu, samochodu, itd. Miłość może istnieć jedynie pomiędzy osobami. W jakim sensie więc chrześcijaństwo to miłość? Ano chodzi przede wszystkim o relację z Bogiem. Nie można być autentycznym chrześcijaninem, a Boga uważać za jakąś odległą nie mającą na nas wpływu energię. Bóg jest osobą, a to oznacza, że myśli, czuje, ma swoje plany, pragnienia, że mówi i słucha, że kocha. Trzeba nam w to uwierzyć i również zapałać miłością. Kiedy zaczniemy kochać, przestaniemy np. postrzegać 10 Przykazań jako ograniczanie naszej wolności. Zaczniemy się z Bogiem spotykać, na modlitwie, zwykłej z Nim rozmowie, ale też na słuchaniu Go - czytaniu Pisma Świętego i stosowaniu Go do naszej codzienności. Miłość po prostu zmienia perspektywę patrzenia...
Pisząc artykuł o tym czym jest chrześcijaństwo, chciałem przedstawić jakiś ideał, pewien wzór. Oczywiście niejednokrotnie każdy z nas będzie dokonywał wyborów, które są w sprzeczności z chrześcijaństwem, nie staniemy się świętymi w jeden dzień. W tym kontekście musimy uzmysłowić sobie, że chrześcijaństwo to nawracanie się i przebaczanie (tak sobie jak i innym). Jednak dobrze mieć jakiś wzór przed oczami, żeby nie zgubić nigdy odpowiedniego kierunku, w którym wszyscy przecież zdążamy.
