Najważniejsze przykazanie
Adam Dylus /Jezus.com.pl
„Zbliżył się także jeden z uczonych w Piśmie i zapytał Go: Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań? Jezus odpowiedział: Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych. Rzekł Mu uczony w Piśmie: Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: Niedaleko jesteś od królestwa Bożego. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać” (Mk 12,28b-34)
Każdy Izraelita od początku swojego życia setki razy słyszał i uczył się najważniejszych przykazań, jakie zostały dane przez Boga temu ludowi. Nie ma się więc co dziwić, że na pytanie zadane przez uczonego w Piśmie Jezus mógł odpowiedzieć tylko w jeden sposób - cytując dokładnie zapis z Księgi Powtórzonego Prawa: „Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem - Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na odrzwiach swojego domu i na twoich bramach” (Pwt 6,4-9) uzupełniony dodatkowo fragmentem Księgi Kapłańskiej: „Będziesz miłował bliźniego, jak siebie samego” (por. Kpł 19,18b).
Dlaczego te prawa są tak ważne?
Jak słusznie zauważa w swojej książce „Tora i Nowe Przymierze” Daniel Gruber: „cała reszta przepisów Prawa stanowi jedynie praktyczne aplikacje powyższych, których nie można traktować oddzielnie” (...) Gdyby zostały one unieważnione, wtedy całe prawo ległoby w gruzach” (Tora i Nowe Przymierze, Daniel Gruber, cały tekst książki na www.jezus-izrael-zydzi.pl).
Nawiązując do ostatniego zdania można by również powiedzieć, że to właśnie z powodu nieprzestrzegania przepisów Prawa Bożego w dziejach Izraela, państwo to i poszczególne miasta czasami... legały w gruzach. Świadczy o tym chociażby fragment tekstu dzisiejszego pierwszego czytania, w którym prorok Ozeasz przypomina słowa Boże: „Wróć, Izraelu, do Pana Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną twą winę. Zabierzcie ze sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: Przebacz nam całą naszą winę, w ten sposób otrzymamy dobro za owoc naszych warg. Asyria nie może nas zbawić - nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić "nasz Boże" do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota” (Oz 14,2-10)
Nie wystarczy bowiem wkładać na głowę i lewe przedramię tefilim (przedmiot liturgiczny wyznawców judaizmu, składający się z dwóch skórzanych pudełeczek zawierających pergaminy z tekstami z Tory), nie wystarczy przymocować przy drzwiach wejściowych do domu mezuzę (mający wartość symboliczną, historyczną i religijną mały pojemnik wykonany z drewna, metalu lub szkła, zawierający zamknięty w rurkę zwitek pergaminu z naniesionymi dwoma fragmentami Tory: Pwt 6,4-9 i Pwt 11,13-2. Pergamin z tekstem zwijany jest od lewej strony do prawej tak, aby przy rozwijaniu pergaminu można było od razu czytać tekst od początku).
To prawo musi się znaleźć w głębi serca, gdyż jedynie wtedy, będzie mogło przynosić owoc obfity. Zresztą „Nowe Przymierze jest przymierzem nie litery, lecz Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia” (por. 2 Kor 3,6). Jezus zaś przypominając, że „dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni (Mt 5,18), wyraźnie również podkreślając, że „zbawienie bierze początek od Żydów” (J 4,22), wyjaśnia jednocześnie, że „nadchodzi godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec” (J 4,23).
Nie przekreślając przepisów Prawa, Jezus wydobywa jego głęboki i prawdziwy sens, zbliżający każdego z nas do Królestwa Niebieskiego.