Drabina luster
Adam Dylus /Jezus.com.pl
„Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu. Powiedział do Niego Natanael: Skąd mnie znasz? Odrzekł mu Jezus: Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym. Odpowiedział Mu Natanael: Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela! Odparł mu Jezus: Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz jeszcze więcej niż to. Potem powiedział do niego: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego” (J 1,47-51)
Czytając dzisiejszą Ewangelię, w której Jezus zapowiada, że „ujrzymy niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”, nieodparcie nasunęło mi się skojarzenie z drabiną Jakubową. Czytamy o niej w Księdze Rodzaju: „Jakub wyszedłszy z Beer-Szeby wędrował do Charanu, trafił na jakieś miejsce i tam się zatrzymał na nocleg, gdyż słońce już zaszło. Wziął więc z tego miejsca kamień i podłożył go sobie pod głowę, układając się do snu na tym właśnie miejscu. We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi, sięgającą swym wierzchołkiem nieba, oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół. A oto Pan stał na jej szczycie i mówił: Ja jestem Pan, Bóg Abrahama i Bóg Izaaka (Rdz 28,10-13).
Symbol drabiny jest bardzo wymowny. W szczególny sposób tłumaczy go teologia prawosławia: „Stworzenie Boże można przedstawić jako drabinę obrazów, które na podobieństwo luster odbijają się nawzajem, a ostatecznie Boga jako Praobraz. Symbol drabiny jest tradycyjny dla chrześcijańskiego obrazu świata, poczynając od drabiny Jakubowej (Rdz 28,12) do „Drabiny” synajskiego igumena Jana, zwanego „Klima-kiem”. Symbol lustra też jest dobrze znany - spotykamy go, na przykład, w listach Pawła Apostoła, który tak mówi o poznaniu: „Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno" (1 Kor 13,12). W ten sposób nasze poznanie przypomina zwierciadło, odbijające prawdziwe wartości, których jedynie możemy się domyślać. Boży świat jest więc całym systemem obrazów-luster, zbudowanych na podobieństwo drabiny, której każdy szczebel w określonym stopniu odbija Boga. Podstawą wszystkiego jest sam Bóg - Jedyny, Nie mający początku, Nie zbadany, Nie mający obrazu, Dający wszystkiemu życie. On jest wszystkim i w Nim jest wszystko, nie ma też nikogo, kto mógłby popatrzeć na Boga z zewnątrz. Nie-zgłębioność Boga stała się zasadą przykazania zabraniającego przedstawiać Boga (Wj 20,4). Transcendencja Boga, który objawił się człowiekowi w Starym Testamencie, przekracza ludzkie możliwości i dlatego Biblia mówi: „Żaden człowiek nie może oglądać mojego oblicza” (Irina Yazykova, Świat ikony, Ikona z punktu widzenia chrześcijańskiego światopoglądu i antropologii biblijnej, za portalem internetowym www.orthodoxworld.ru).
A jednak, choć żaden człowiek nie może oglądać Bożego oblicza, jednak, Bóg zdecydował się objawić ludzkości w sposób widzialny w osobie Jezusa Chrystusa. Każdy człowiek żyjący wówczas na ziemi mógł go dotknąć i wpatrywać się w Jego twarz. Jezus jest jedynym i najdoskonalszym odbiciem obrazu Bożego w całej historii wszechświata. Przypomina o tym już w pierwszym zdaniu autor Listu do Hebrajczyków: „Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat. Ten Syn, jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty” (por. Hbr 1,1-3).
A ludzie? Na ile odbijają Boży obraz? Czy są wierni Bogu we wszystkim, tak na przykład jeden z bohaterów dzisiejszej Ewangelii - Natanael, prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu?
A może zamiast odbijać Boży obraz w tej specyficznej drabinie luster, są tak zbrukani grzechem, że lustro ich życia jest podobne do zwierciadła pokrytego grubą warstwą kurzu i brudu? Czy inni ludzie, patrząc na nich (ale i na nas) mogą w jakikolwiek sposób zobaczyć cień Bożych rzeczywistości przygotowanych przez kochającego Ojca?...